Dibina di Asia, untuk Asia.

Denpyo (伝票) ialah perkataan Jepun untuk kepingan kertas kecil yang setiap pemilik perniagaan kenal — resit, baucar, bukti bahawa sesuatu perbelanjaan memang berlaku. Kami kekalkan nama ini kerana tiada apa yang lebih menggambarkan kesusahan sejagat menjalankan perniagaan selain sekeping resit kusut di dasar beg.

Kami mula di Jepun kerana di situlah kami menghabiskan lebih dua puluh tahun membina syarikat. Musim pemfailan cukai tahunan Jepun — perlumbaan untuk mengumpul setahun resit dan mempertahankan setiap potongan — ialah masalah yang kami alami sendiri, dan yang paling kami fahami.

Beberapa bulan selepas dilancarkan, Denpyo sudah digunakan oleh pereka di Hong Kong, perunding di Singapura, pembangun di Taipei, dan pekerja bebas asing yang memfail cukai di Korea. Sistem cukai berbeza, rasa sakit yang sama. Jadi kami membina semula Denpyo untuk setiap pasaran utama Asia — dengan kategori, kadar cukai, tarikh akhir dan peraturan penyimpanan rekod tersendiri bagi setiap negara, dalam bahasa yang orang gunakan sehari-hari.

Terdapat lebih 15 juta pekerja bebas dan bekerja sendiri di pasaran yang kami sediakan — dan peraturan cukai yang mereka hadapi amat berbeza antara satu sama lain. Hong Kong tiada VAT. Singapura membuka failan pada 15 April. Malaysia baru mewajibkan e-invois di bawah MyInvois. Vietnam menuntut 10 tahun rekod digital. Akta Pengekalan Buku Elektronik Jepun mengiktiraf resit yang diimbas sebagai sah di sisi undang-undang.

Kebanyakan alat perakaunan dibina di San Francisco atau London dan kemudian dicangkuk pada Asia sebagai perkara tambahan — kategori salah, mata wang salah, tarikh akhir untuk negara yang anda tidak tinggal, dan penukar bahasa yang sekadar hiasan. Denpyo sebaliknya. Setiap pasaran adalah warganegara kelas pertama, dibina daripada dokumen rasmi pihak berkuasa cukai masing-masing — NTA di Jepun, IRD di Hong Kong, IRAS di Singapura, LHDN di Malaysia, MOF di Taiwan, NTS di Korea, dan banyak lagi selepas ini.